Burası Türkiye ve hiçbir şey ne göründüğü ne de söylendiği gibidir; aslında neyin ne olduğu da duruma göre değişir.
================================
Burası Türkiye ve hiçbir şey ne göründüğü ne de söylendiği gibidir; aslında neyin ne olduğu da duruma göre değişir.
Misal, adam ya da madam, bakıyorsun bir yerde hızlı solcu, “solcu” ne kelime, “Ben solcu değilim kardeşim, solcu nedir? Komünistim ben!” diyor. Bakıyorsun aynı kişi bir başka vesileyle, tavizsiz, kararlı, en dogmatik, en ortodoks türünden Kemalist ve kendisinden ve kendi gibi olandan gayri herkese bildiğin “düşman” muamelesi yapıyor, “Ah yüce Atam! Hele bak senin yurdun ne hale geldi?” diye ağlaşıyor…
Misal, her 6 Mayıs’ta Deniz, Yusuf, Hüseyin için slogan atıyor; 30 Mart günlerinde “Mahir’ler, On’lar yaşıyor!” diyor, marşlar paylaşıyor; 18 Mayıs’larda “Ser verip sır vermeyen yiğit!” diyerek İbrahim Kaypakkaya’yı anıyor…
Bilmeyen, bu paylaşımlara bakıp, “Ne sıkı, kararlı, büyük devrimci” filan zanneder.
Oysa bu acayip kişinin başka yazdıklarına, paylaştıklarına bakıyorsunuz, gayet milliyetçi, pardon ulusalcı, gayet ırkçı, bildiğin faşist, “devletin ve milletin bölünmez bütünlüğünün” yılmaz savaşçısı…
Desen ki, “Yahu İbrahim Kaypakkaya Kemalizm faşizmdir diyen bir devrimciydi,” sana vereceği en “anlamlı” cevap, eğer durduk yere küfürler edip kaçmazsa, “Ama yani, kem küm, küm kem, işim çıktı benim, sonra şeeederiz,” olur.
“Kürt” deyince, tüyleri diken diken oluyor, derhal alarma geçiyor ve duruma göre “halkı”, duruma göre “milleti” uyanık olmaya davet ediyor. Bilgiç, derin ve çok görmüş edalarda “Emperyalizm vatanımızı bölmek için yeni oyunlar peşinde!” türü kıytırık, uyduruk “analizler” yumurtluyor ve halkın cehaletinden, bu “gerçekleri” görmeyişinden yakınıyor…
“Alevi” deyince, düne kadar umurunda olmayan, “gericilik, feodalizm” türü ezberlerine konu olan yurttaşların Kemalist olanını, “Türkiye laiktir laik kalacak!” sloganı çığıranını “seviyor”; ama Alevilerin soru soranına “gıcık” kapıyor…
Bu belirsiz ve tuhaf ideolojik ucubelere, “Alevilerin bekçilik yapmasını istediğiniz ardından gözyaşı döktüğünüz o sistem Alevileri tanımıyordu bile,” dediğiniz zaman, “Sen Cafer Solgun’un yazılarını, kitaplarını mı okuyorsun yoksa?!” diye öfke ve şaşkınlıktan küçük dillerini yutuyorlar :)
***
“Demokratik cumhuriyet” tartışmalarına katkı olsun diye yakın tarihten günümüze cumhuriyetin “öteki” gerçeklerini ortaya koyan yazılar yazmayı planlamıştım. Ara verdim.
Zira bir görüşe karşı dile getireceği düşünsel değeri bulunan herhangi bir derli toplu görüşü olmayan, mesnetsiz sloganlarının da iş görmediği durumlarda küfür, hakaret, bazen hızını alamayıp tehdit yoluna başvuran “çağdaş”, “ilerici”, ve hatta “komünist” kisveli kazmalar çok kızdılar!
Onlar çok kızınca ben de haliyle üzüldüm. Nahlet gelsin bendeki bu insan sevgisine :)
Biraz kendilerine gelsinler, devam edeceğim elbet. Üzüntü, iyi niyet tamam da, nereye kadar…
Bu enteresan, belirsiz ve çalışmayan kafaları karışık kişilerle kazara siyaset konuşmaya kalkarsanız ve hele ki adınız benim gibi “Eski Taraf yazarı, yetmez ama evetçiye” çıkmış biriyseniz, yandığınız resmidir!
“Kürt sorunu” diyorsun “Sen eskiden Taraf’ta yazıyordun de mi?” diyor. (Ben eskiden Gündem’de de yazıyordum? Daha eskiye de gidelim istersen?)
“Barış” diyorsun, “Fötöcülerin TV’lerine çıkıyordun sen!” diyor. (Bir ara tartışma programlarına çok davet ediliyordum, çıkmadığım TV kanalı kalmadı herhalde. Hangi kanal kiminse kimin, bana ne? Görüşlerimi her meşru zeminde çıkar savunurum!)
“Demokrasi” diyorsun, “Sen eskiden töröröymüşsün! Hala bölücü törörörizsin! Devlet uyuyor muuu?” diyor. (Çok şükür utanç duyacağım bir geçmişim yok! Ayrıca töröriz senin babandır!)
“Ne alakası var?” diyorsun, “Hep sizin yüzünüzden!” diyor. (Süzme salak, aynaya baksa görecek belki…)
Hiçbir yazımı, hiçbir kitabımı okumamış ama oradan buradan olumsuz ne duymuşsa, zerre araştırma, düşünme gereği de duymadan yaftalamayı tercih ediyor. Yaftalamak daha kolay; ne gerek var, kafanı çalıştıracaksın, beynini yoracaksın…
Herkesin görüşüne saygım var; ama aynı saygıyı ben de beklerim elbette. (Aksi durumda “savunma” hakkım bakidir yani.)
Nitekim, “yobaz” olmayan Kemalist okurlarım da var ve gayet seviyeli tartışmalarımız da oluyor. Bunlardan bazıları, yazı ve kitaplarımdan çok yararlandıklarını söyleyip teşekkür de etmişlerdir bana. Ben de bazı “sivri” denilebilecek üslup ve söylemlerimi, bu okurlarım sayesinde düzeltme gereği duymuşumdur…
Hem öyle, hem böyle, hem şöyle olanlara eskiden kızıyordum, ama artık kızmak değil de, acıyorum. Laf aramızda ağızlarını bozmadıkları müddetçe gülüyorum bir de. Ne de olsa türünün son örneği dinozor gibiler. Onlar da olacak ki arada kendimizi test edelim…
***
Unutmuyoruz… O gün bugündür her eylül, 12 Eylül’dür bize… İşkencehanelerde, zındanlarda, idam sehpalarında, ölüm oruçlarında en önde ve en genç gidenlerimizin anısına saygıyla, faşist cuntaya lanetle…
11 Eylül 2026
https://munzurpress.com/konu/cafer-solgun/hem-oyle-hem-boyle-hem-soyle/

Yorumlar
Yorum Gönder